دعاى روز چهارشنبه به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانىاش هميشگى است ستايش خداى را كه شب را جامه و خواب را مايهء آرامش و روز را زمينهء تكاپو قرار داده ، ستايش تنها تو را سزاست كه مرا از خوابگاهم برانگيختى و اگر مىخواستى خوابم را جاودان مىساختى ، ستايش دائم كه هرگز پايان نيابد ، و سپاس بيكران كه آفريدگان از شمارش آن ناتوانند ، خدايا ! ستايش تنها شايستهء توست كه آفريدى و سامان دادى و اندازه مقرر نمودى و فرمان دادى و ميراندى و زنده كردى و بيمار نمودى و درمان كردى و بهبودى عنايت فرمودى و فرسوده ساختى و بر عرش هستى استيلا يافتى و بر فرمانروايى جهان چيره گشتى ، تو را مىخوانم همچون كسىكه وسيله‌اش ناكارا گشته و رشتهء چاره‌اش گسسته و اجلش نزديك شده و آرزويش در دنيا كاستى يافته و سخت بر رحمت تو نيازمند گشته و حيرتش بر اثر كوتاهى فزونى يافته و لغزش و افتادنش بسيار گشته و بازگشتش به سوى تو خالص شده است ، پس بر محمّد خاتم پيامبران و بر خاندان پاكيزه و پاك‌نهاد او درود فرست ، و شفاعت محمّد ( درود خدا بر او و خاندانش باد ) را روزىام فرما و از همنشينى با او محرومم مساز ، همانا تويى مهربان‌ترين مهربانان ، خدايا ! در چهارشنبه چهار حاجت مرا روا ساز ، نيرويم را در طاعت خود و نشاطم را در بندگى خويش ، و رغبتم را در پاداشت و بىرغبتىام را در آنچه كه موجب عذاب دردناك توست قرار ده ، همانا آنچه را بخواهى لطف مىفرمايى .